Tablica upamiętniająca militarną pomoc Węgrów w 1920 r.

Tekst i fot.: Izabela Gass
Tablica upamiętniająca militarną pomoc Węgrów w 1920 r.

Tekst i fot.: Izabela Gass
Trzecia tablica z naszego cyklu, upamiętnia Franciszka II Rakoczego.
Tablica pamięci Franciszka II Rakoczego o wymiarach 118×77 cm z laminatu naturalnego z natryskiem z brązu umieszczona jest na budynku UW przy ul. Krakowskie Przedmieście 1. Napis w języku polskim i węgierskim brzmi:
Franciszek II Rakoczy (1676 – 1736) książę Węgier, Siedmiogrodu, pretendent do tronu polskiego, przywódca powstania węgierskiego 1703 – 1711, walki o wolność narodów Europy Środkowej, po ucieczce z wiedeńskiego więzienia do Polski w 1701 r. znalazł schronienie w tym domu, przebywał w Polsce także po upadku powstania, umarł na emigracji w Turcji.
Franciszek II Rakoczy to jeden z największych bohaterów narodowych Węgier, przywódca wielkiego powstania antyhabsburskiego na Węgrzech w latach 1703 – 1711. Od 1701 r. dużo czasu spędzał w Polsce, m.in. w dobrach zauroczonej nim polskiej magnatki Elżbiety Sieniawskiej. Dzięki jej pomocy finansowej mógł przygotowywać powstanie przeciwko Austrii. Po jego upadku Rakoczy ponownie uciekł do Polski.

Dzisiaj Izabela Gass przedstawia tablicę upamiętniającą Józsefa Antalla.
Żeliwna tablica pamięci Józsefa Antalla z 1990 r. umieszczona jest na Barbakanie przy ul. Nowogrodzkiej. Napis w języku polskim i węgierskim brzmi:
Antall Jozsef (1896 – 1974) węgierski polityk i działacz społeczny, wielki przyjaciel Polaków, wychodźstwo polskie na Węgrzech w latach II wojny światowej zawdzięcza mu pomoc, opiekę, serce. Polonia Semper Fidelis.
József Antall był węgierskim politykiem, prawnikiem. Jako komisarz rządowy do spraw uchodźczych w randze ministra w latach 1939 – 1944 organizował pomoc dla polskich uchodźców przybyłych na Węgry po klęsce wrześniowej. Odegrał szczególna rolę w organizowaniu szkolnictwa polskiego na Węgrzech. Z jego inicjatywy zebrano ogromną sumę pieniędzy na otwarcie, jedynego wówczas w Europie polskiego gimnazjum w Balatonboglár. Za swoje zasługi otrzymał przydomek „Ojca Polaków”.

Izabela Gass przyjrzała się czterem warszawskim tablicom upamiętniającym ważne postacie i wydarzenia z historii Polski i Węgier. Dzisiaj część pierwsza – tablica upamiętniająca Pála Domszky’ego!
***
Granitowa tablica o wymiarach 69×69 cm pamięci Paul Domszky’ego umieszczona jest na budynku przy ul. Nowogrodzkiej 36. Napis w języku polskim i węgierskim brzmi:
W tym miejscu stał dom, w którym w latach okupacji hitlerowskiej mieszkał Paul Domszky (1903 – 1974) z urodzenia Węgier, z serca Polak, Prezes Związku Węgrów w Polsce, niestrudzony badacz i krzewiciel kontaktów polsko-węgierskich, podczas wojny chronił i ratował Polaków.
Tablicę ufundowała Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Pál Domszky mieszkał w tym domu od 1933 r. Był działaczem społecznym, historykiem, prawnikiem, konsulem honorowym Królestwa Węgier w latach 1939 – 1945. Jeszcze przed wojną przyczynił się do sprowadzenia z Aleppo szczątków gen. Józefa Bema do rodzinnego Tarnowa. W czasie II wojny założył Związek Węgierski – organizację skupiającą obywateli Węgier żyjących na terenie Generalnej Guberni. Członkostwo w związku dawało pewne przywileje, np. łatwiejszy dostęp do produktów pierwszej potrzeby. Domszky współpracował z AK, wystawiał legitymacje dla osób pochodzenia żydowskiego, które umożliwiały ucieczkę na Węgry. Podczas powstania warszawskiego dostarczał powstańcom broń żołnierzy węgierskich stacjonujących pod Warszawą. W 1999 roku został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczpospolitej Polskiej.
